De Handen van mijn Vader

  De Matrassen van Rickey heette het kunstwerk blijkbaar, die draaiende panelen die op het Binnenwegplein stonden. Voor Ter Meulen. Wij gingen vroeger nooit veel naar de stad. Wij bleven meestal op Zuid. Op zaterdag voetbalden mijn broer en ik. Als er nog tijd...

Lee

  Ik kwam nooit dichterbij Lee Towers dan op zondag 11 april 2010. Het was twee minuten over tien in de vroege ochtend. Lee liet een kippenvelwekkende You’ll Never Walk Alone over de blote armen van 10.000 marathonlopers uitrollen. De Coolsingel was één opgezette...

Energie

  ‘Met Hendriks.’ ‘Ja u spreekt met–piep- van –piep-.‘ ‘Goedemiddag.’ ‘Ik bel u over uw energie.’ ‘Nee.’ ‘Pardon?’ ‘Nee.’ ‘Nee?’ ‘Nee. Die heb ik al.’ ‘Ja natuurlijk hahaha… grappige mijnheer Hendriks. Maar het kan altijd goedkoper. En duurzamer.’ ‘Dat wil ik...

Babyfaces

  In 1989  gingen we met de neven en nichten een dagje naar Parijs. In 1989 nam ik mijzelf, mijn zonnebril en het leven buitengewoon serieus. Ik kende immers alle teksten van Bob Dylan uit mijn hoofd en deed alsof ik ze ook snapte. Mijn zonnebril verbloemde veel....

Take Five

  We zaten in de woonkamer en mijn vriend zette de beide KEF reference speakers in evenredigheid van elkaar. Hij kwam op corona-afstand in een fauteuil naast me zitten en glimlachte. De KEF reference speakers stonden verheven, neutraal en vol zelfvertrouwen,...

De Ironie van de Karikatuur

  De ironie had ik pas later door. Want mijn aandacht ging in eerste instantie uit naar de verbluffende techniek van Simons tekening die hij zelf, mijns inziens ten onrechte, schets had genoemd. De ironie had ik pas later door. Als dank voor mijn debuutroman De...