Wat is een spookreflexie?

Met een geheel eigen-zinnige blik beschouw ik de wereld om mij heen in korte uiteenzettingen die ik op social media post onder het kopje Spookreflexies. De onderwerpen van deze korte artikelen zijn zeer uiteenlopend, van ogenschijnlijk onschuldige observaties op straat tot emotionelere overpeinzingen.

marco-hendriks

Laatste spookreflexies:

Krijg Nou Tieten!

  Op 11 maart was Fabienne jarig. We gingen er op de fiets heen. Op het zompige grasveldje in Rotterdam-Ommoord lag een winkelwagentje in een enorme plas regenwater op zijn kop. Geredeneerd vanuit de Spookrijdersgedachte sprak mij dit beeld, dus van letterlijk en...

Prijsvraag

  Spookrijders, Wat zei onze koning nu eigenlijk precies in zijn videoboodschap aan het volk van vandaag? Stuur je antwoord nu in en win geen prijs! (Tip: hardop voorlezen vergemakkelijkt het maken van een keuze)   Het is vertrouwd onze pijn in uw schaamte...

Vlaanderens Mooiste

  Gisteren won Chantal de Ronde van Vlaanderen. Die wielerklassieker wordt door sommigen de Hoogmis genoemd. In coronatijd een wat misplaatste benaming. Zolang ons in coronatijd verzocht wordt thuis te blijven, zal de Hoogmis de Hoogmis niet zijn. Tot gisteren...

Meer spookreflexies:

Endeldijk

  Gisteren bezocht minister Hugo de Jonge het verpleeghuis van Aafje aan de Endeldijk waar mijn vader de laatste 15 maanden van zijn leven verbleef. Ik herkende de tafel, de kast, het boeket kunstbloemen en ik herkende hoofdverpleegkundige Trees die mijn vader...

Wortels

  Vrijdag 2 oktober stond in het teken van de CD publicatie in Theater In de Lugt in Overschie van Roots Unite, de band van mijn neef Maurice. Hij had aan mij gevraagd of ik de boel aan elkaar wilde lullen. Als inleiding zou ik een praatje houden over muziek,...

Foto’s van TV

  Mijn vader was zijn hele leven verknocht aan fotografie. Met name het fotograferen van familieleden was zijn hobby, passie en levenswerk. Op latere leeftijd hield mijn vader zich meer en meer bezig met het maken van foto’s van tv. Soms viel dat te rijmen met de...

Mondkapnevel (zommerreflexie)

  Het dragen van een mondkap is een teken van altruïsme, aldus de Vlaamse epidemioloog Pierre Van Damme. Een uitstekend uitgangspunt in de huidige tijd, zo lijkt me. In Frankrijk is het dragen van een mondkap in winkels om die reden verplicht: het geeft een niet...

Openraammuziek (zomerreflexie)

  Op een zomerdag voelen tal van hippe automobilisten de behoefte om met open dak en dito ramen voorbij te trekken om ons, onschuldige toehoorders, te laten horen welke muziek hen zoal inspireert. Die behoefte is op zijn zachts gezegd opvallend, want de...

Evenbeeld (zomerreflexie)

  Ik kwam al fietsend in het moederland mijn evenbeeld tegen. Dat was even geleden - ik was haast vergeten hoe ik er in het echt uitzag. De vogelverschrikker zag er precies uit zoals ik me voel en Neil Young leerde ons dat we zijn wat we voelen. Daar stond ik....

Wielerschoenen (zomerreflexie)

  Daar stonden ze. Mijn wielerschoenen. Ze rustten uit na een paar uur eerlijke arbeid, eerder vandaag, zwevend en zoevend boven smeulend asfalt. Ze zijn trouw, mijn wielerschoenen. Ik vertrouw ze volledig, zo veel dat ik te vaak en te gauw voorbij ga aan hun...

Schateiland (zomerreflexie)

  We fietsten zo een tijdje, Estelle en ik, door de prachtige heuvels van de Languedoc, op zoek naar het Lac de Puivert dat ons door wijnboer en gastheer Alain was aanbevolen. Hij maakt heerlijke wijnen, die Alain. Hier in het moederland gaan we iedere avond...

De Modder Van Zijn Graf

  ‘Kom we rijden er effe langs’, had ik tegen Anita gezegd, ‘eens kijken of ie zich een beetje gedraagt.’ Ik was er al een tijdje niet geweest, bij het graf van Lex in Helmond. Hij gaf zich gewonnen op 25 juli 2013, de man die je beschrijft als jouw tweede vader....

Witte Schoenen

  Ik kocht witte schoenen. Van Adidas. Spierwitte. ‘Leuk voor op vakantie’, zei mevrouw de Spookrijdert terwijl de verkoopster in het magazijn op zoek ging naar de linkerschoen. Ik keek beteuterd naar het gaatje in mijn rechtersok, zoals een kind kan kijken naar...

Helmfie

  We fietsten over de Waalhaven. Op aangeven van Ed zwaaiden we, Kees en ik. De zon scheen. We hadden windje mee en waren op weg naar de Maastunnel. We waren weer voor eventjes jongetjes. Spannend zo meteen. Met je fiets op de steile roltrap. Net als vroeger....

Kralingse Bos (50 jaar later)

  27-06-2020 Een man fietste op een kinderfiets.Een moslima jogde met hoofddoek.Een groepje kickboksers rende met ingetapete vingers.Een man stoeide met een sportelastiek dat hij aan een boom had vastgebonden.Een blond meisje met vlechtjes fietste achter haar...

Reddingsboei

  24 juni 2020 In 1987 was ik 17. Ik deed mee aan een campingkoersje in de Midi-Pyreneeën dat ik uiterst serieus nam. Zo serieus dat ik met de volwassenen mocht meedoen. Op de foto moedigt mijn moeder mij aan. Mijn vader maakte de foto. De fiets waarop ik reed...

Broesdoop

  12 juni 2020 Vandaag, vrijdag 12 juni 2020, is het precies 35 jaar geleden dat ik Bruce Springsteen voor het eerst live zag optreden. In mijn hometown Rotterdam, in de Kuip der Kuipen, op het veld waar ik een paar jaar daarvoor nog een voorwedstrijd had mogen...

Martijn

  2 juni 2020 Alpe d’HuZes, donderdag 1 juni 2017, Restaurant Le Passe Montagne, 122 Rue de la Poste, Alpe d’Huez. ‘Jaaa, daar komt er weer zo’n kanjer! In de eindsprint! Zo en wát voor een! Nog vijf-hon-derd meter Perry, en die zijn voor jou! Jouw vijfde keer!...

Arthur

  1 juni 2020 ‘Wat wil je hebben voor je verjaardag?’, vroeg Arthur in december 2019. ‘Die appeltaart van jou. Als je die zou willen maken Art. Meer niet.’ Een week later overhandigde Arthur mij drie appeltaarten. ‘Liever te veel dan te weinig.’ Hij schonk me ook...

De Afgrond

  1 juni 2020 Vijfde beklimming, Alpe d’HuZes 2016. Na bocht 7 begint het te regenen en gaat het licht langzaam bij mij uit. Bas en Dikkie (die eigenlijk Martijn heet) fietsen één meter voor me. Twee meter. Acht meter. Dertien meter.Dikkie fietst voor Bas. Bas is...

De Weg

  31 mei 2020 Gisteren herdachten we de eerste sterfdag van mijn vader. We bekeken de foto’s die tijdens de uitvaart werden getoond. Bij één foto schoot ik vol. Autoroute, 2016, voor de laatste keer met mijn vader op weg naar Alpe d’Huez, mijn vader naast mij met...

Klaproos

  10 mei 2020 Gisteren zag ik na een wandeling in het Kralingse Bos een eenzame klaproos. In het talud van de A16. Ik houd van wilde veldbloemen en de klaproos is mijn favoriet. De klaproos ziet er teer en kwetsbaar uit, maar vergis je niet. De klaproos is...

De Poes van Wim Goedkoop

  19 april 2020 Het was even zoeken naar een foto van Overmaas icoon Wim Goedkoop.Op zijn eigen Facebookpagina had Wim twee foto’s geplaatst: als profielfoto eentje van zijn poes en als achtergrondfoto eentje van zijn kleinzoon in De Kuip met Graziano Pelle uit...

De Vader van Kakofonix

  24 maart 2020 Vandaag stierf Albert Uderzo, de geestelijk vader van mijn stripheld Kakofonix, de zingende bard uit het onoverwinnelijke dorp van Asterix en Obelix. Ik mag de stripboeken van Asterix en Obelix tot mijn favoriete rekenen, maar heb eigenlijk nooit...

Flexus Tussis

  14 maart 2020 Sinds enkele weken worden wij geacht ‘in’ onze elleboog te hoesten. De hand is verboden terrein. Dat bericht verontrustte mij. Niet qua ongemak. Kwestie van een nieuwe routine aanleren. Met een beetje goede wil, discipline en een vermaning van...

Hashtags

  9 maart 2020...

Bruceopoly

  4 maart 2020 Dochter Estelle was vandaag jarig. Ze werd 21. Gek op Bruce, die meid van ons. Op een Springsteen fansite kwamen we vorige week een monopoly-spelbord tegen van Bruce. Bruceopoly werd het genoemd. Van onze Rotterdamse Monopoly maakten mevrouw de...

Vogelnest

  2 maart 2020 Toen de storm Dennis vorige week over ons land trok, overleed de moeder van mijn beste vriend. Ik liet het bericht bezinken en staarde naar de druppels op het raam tegen een troosteloos decor van een asgrijze lucht. Tevreden constateerde ik echter...

Onnederlands Goed

  24 februari 2020 In normale, zeg maar Nederlandse, verhoudingen zingt de zanger een lied, declameert de dichter een gedicht en maakt de grappenmaker een grap. De zanger, dichter en grappenmaker hadden zich vanmiddag in Theater Walhalla verenigd in één man,...

Tourwinnaar

  27 januari 2020 Vandaag presenteerde Feyenoord zijn nieuwe spits Róbert Bozeník uit Slowakije. Op social media verscheen een foto van Róbert in de kleedkamer. Niet het rugnummer 19, noch zijn kunstmatig gehavende spijkerbroek viel mij op. Het was zijn middel....

#26

  20 januari 2020 (zaterdagmiddag 18 januari 2020, 13:29u) ‘ANIET! DOET DIE DEUR OPEN! ‘ Ik schreeuw naar de dichte deur terwijl AC/DC door mijn oortjes gilt dat ik me op de Snelweg naar de Hel bevind. ‘ANIET! DEUR!’ Ik werk de gruwelijke binnentraining BRA-18 op...

Eitje koken

  19 januari 2020 (Spookreflexie 1.3) Op een goede zondagochtend wilde ik, jaren geleden, Mevrouw de Spookrijdert verrassen door een ontbijtje voor haar te maken. Met dit idee had ik niet alleen haar, maar ook mijzelf verrast. Ik kan nog geen boterham met...

Tong

  14 februari 2020 Gisteren overleed Feyenoord materiaalman Carlo de Leeuw op 59 jarige leeftijd aan kanker. Tongkanker om precies te zijn. Mooi gegeven zoiets, een oud-speler als materiaalman. Bescheidenheid kent geen tijd. Na de 0-1 zege op Heerenveen hielden...

Brillenkoordje

  8 januari 2020 Op verzoek, of eigenlijk op advies, van mevrouw de Spookrijdert kocht ik bij de opticien een brillenkoordje. Ik moest toegeven, mijn bril viel te vaak van mijn voorhoofd, zat te vaak óp mijn voorhoofd waarbij ik te vaak vergat dat mijn bril op...

Regenboogkleuren

  5 januari 2020 Gisteren startte ik min of meer officeel mijn trainingscampagne voor Alpe d’HuZes. Ik trainde twee uur lang met uitzicht op het WK-shirt van Chantal dat mevrouw de Spookrijdert onlangs had ingelijst. ‘A room with a view’, zei schoonzoon Jeremy...

Kerstpasteibakjes

  26 december 2019 ‘Mar! Haal jij effe Kerstpasteibakjes bij de Appie. Je weet wel.’ ‘Ik weet niets. Ik heb pleinvrees, penisnijd, wondvocht en gordelroos. Dat lukt me nooit. Ik weet precies hoe dat gaat bij mij. Die kutbakjes hebben ze nooit gehad. Of zo’n...

Kerstspeech

  26 december 2019 Ik hield mijn Kerstspeech. Estelle deed de muziek wat zachter. Ik keek terug op een kutjaar waarbij het overlijden van mijn pa niet het dieptepunt bleek. Ik refereerde aan de handgeschreven brieven die ik vorige week voor mijn 50e verjaardag...

Tsjerstverhaal

  25 december 2019 ‘Bah. Kerstmis. Allemaal onzin.’ Estelle leest de woorden van Oom Dagobert nog altijd mee. Ik las altijd voor met stemmetjes. De kinderen vulden aan. ‘Bah. Kerstmis. Allemaal onzin.’ Ik las niet alleen voor. Ik verzon ook zo mijn eigen teksten....

Kerstaardappelen

  25 december 2019 Ik wilde Anita en Estelle helpen. Met het kerstdiner. In de keuken. ‘Schil jij maar de aardappelen’, zei Anita terwijl ze met een ernstig gezicht een gerecht nalas op haar iPhone. ‘Een kilo of anderhalf.’ Iedere aardappel gleed uit mijn hand....

Het Plakboek Van Mijn Vader

  21 december 2019 Gisteravond was ik voor het eerst weer terug in het verpleeghuis waar mijn vader eerder dit jaar is overleden. ‘We hebben een plakboek gevonden… volgens mij is ie van je vader’, had verpleegster H. me ’s middags geappt. Ik had de foto’s en zijn...

De Knipoog van Jules

  19 december 2019 Op 18 september 1985 speelde Sparta tegen HSV. In de Kuip.Ik was bij die wedstrijd aanwezig. Bestuurslid Charles van der Steene had voor zijn zoon en mij kaartjes geregeld. Charles junior was mijn buurjongen op Zuid. We voetbalden op het veldje...

In De Metro

  23 november 2019 ‘Hier. Kijk. Ik bel je nu.’ ‘Hij gaat helemaal niet af.’ ‘Nee dat zeggik. Je had hem nooit moete kope.’ ‘Ik heb helemaal nerreges an gezete.’ ‘Nee hij gaat vanzellef uit, dat-ie nie afga. Lekker ben jij. Je heb gewoon weer op een of ander...

Spookrijderspoortje

  27 november 2019 Daar lag ie dan. Hij zal niemand ooit iets hebben misdaan, maar als een aangeschoten ooievaar lag ie erbij, weerloos en roerloos, het Spookrijderspoortje van de Media Markt. Als de winkel draait is zo'n poortje natuurlijk onmisbaar, maar...

Spookrijden in l’Opéra

  16 november 2019 We bezochten l’Opéra, hét theater van Parijs en dus van Frankrijk. De slecht Engels sprekende rondleidster reageerde geïrriteerd op mijn vraag of ik een ander zendertje kon krijgen. Als enige van Groep B deed de mijne het niet. Groep B bestond...

Mijn Moeder in Zwartwit

  16 november 2019 We naderden Station Brussel Midi. Mijn moeder glimlachte. Ze zag er moe maar mooi uit. Opgelucht vooral. ‘Ik ben een beetje nerveus’, had ze gisteravond opgebiecht toen ik haar ophaalde. Met Parijs in het vooruitzicht straalde de dankbaarheid...

Het Lelijke Mooi

  15 november 2019 We liepen langs de bouwhekken die de Notre Dame afscheidden van het publiek. Het regende. Het gaf de ooit zo fiere Notre Dame een troosteloze indruk. Alsof God Zijn volgelingen officieel de deur had gewezen. Links van de Rue de...

Achterstevoren

  12 november 2019 Ik stond op het dak van een pand in het centrum van Rotterdam. Ik moest er al duizend keer naar hebben gekeken, naar die beroemde hersenbreker van Lucebert die sinds 1978 in rode neonletters het pand aan de Blaak siert: “Alles van waarde is...

De Appeltaart van Arthur

  9 november 2019 ‘Hey Mar. Ik ben eerdaags jarig. Zou leuk zijn als je langskwam. Doen we eerst een rondje fietsen, daarna eten we bij mij thuis appeltaart.’ Ik hing op. Arthur was niet ingegaan op mijn bezwaar dat de Zuidlandgroep te hard fietst. De...

Onbekende Oude Vrienden

  5 november 2019 We gingen met het gezin naar de film Western Stars. Van Bruce. We ontmoetten twee onbekende oude vrienden. Dat was geen toeval, dat doet Bruce. Hij zong en sprak over liefde. Over vriendschap. Over leegte. Over pijn. En over de demonen die zijn...

Klimding

  21 oktober 2019 Wij groeiden op in de jaren zeventig en toen stond ie er al, ons Klimding. Op de hoek van de Groeninx van Zoelenlaan en de Keileroord. Het Klimding was in die jaren veel mooier, imposanter en gevaarlijker dan nu. We mochten er op klimmen, maar...

Moedernotities

  19 oktober 2019 Ik had het manuscript van mijn verhaal op de iPad van mijn moeder gezet. De iPad had enkele jaren onaangeroerd in de verpakking gezeten en mijn eerste roman-to-be was hét moment om de iPad uit de luiers te halen. Na drie dagen updates...

Het Gelijk van John Hiatt

  15 oktober 2019 Van het weekend voelde ik me brak. Ik had teveel gezopen op een veel te leuk feessie. Zo veel dat ik zelfs meedanste op de muziek. En links.... en rechts… Op de dansvloer gaf de zoon van een beroemde zanger me een levensadvies: leef alsof het je...

Vooruit

  11 oktober 2019 Vannacht droomde ik. Ik fietste vooruit terwijl ik naar achteren keek. Ik voerde een peloton aan van verloren familieleden, gevallen vrienden, teleurgestelde alter ego’s, een jubelend zelfbeeld (dat snel wegdook), afwijzende spiegels en enkele...

Mannetje

  7 oktober 2019 Er stond een mannetje bij het hotel. Hij droeg een hoed. En een zonnebril. En een regenjas. En een vlaggetje. Hij keek naar iets of iemand uit. Misschien had hij opgehaald moeten worden, maar was men hem vergeten. Hij leek zo uit een roman te...

Holle Kies

  5 oktober 2019 Ze slopen het flat waarin ik ben opgegroeid. In de lente voetbalden we er op het veldje totdat iemand een sliding maakte door een hondendrol en we met de achterkant van een houten ijsstokje de stront uit het profiel van de schoenzool probeerden...

Aapje Papillon bij Joop

  28 september 2019 ‘Wat is dit?’‘Dit is Aapje Papillon Joop. Een kinderboek dat ik heb geschreven. Voor het goede doel.’Terwijl ik in sneltreinvaart het verhaal van Lianne, Fraukje, René en Elleke vertel, weet ik voor een moment niet waar ik trotser op ben, dat...

Sorry

  17 september 2019 Mijn moeder is jarig. Ze wordt 78 jaar. Voor het eerst viert ze haar verjaardag zonder mijn vader. Ze houdt zich kranig, die moeder van mij. Ze verstopt zich niet. Ze gaat alle feestjes en etentjes af. Zondags komt ze Feyenoord kijken. Niet...

Bombardement

  15 september 2019 Vandaag vond om 14:42u in voetbalstadion De Kuip te Rotterdam-Zuid een precisiebombardement plaats. De diverse alarmdiensten waren massaal aanwezig. Al was de aanval aangekondigd, de schok was er niet minder om. Duizenden pluche projectielen...

De Engelen van Aafje

  3 augustus 2019 Ik kreeg van mijn fietsvriend Mark, directeur van Aafje, een wielrentenue. Van Aafje. Mijn vader werd verzorgd in het verpleeghuis Aafje aan de Endeldijk in Rotterdam-Zuid. In dromen noemde ik al zijn verpleegsters Aafje. Dat was makkelijker te...

Voll’n Bak!

  26 augustus 2019 Ik deed mee aan een ploegentijdrit in Zuidland, het wielerdorp van Asterix en Obelix waar iedereen die een fiets ruikt bespottelijk hard kan fietsen. De tijd van de derde man zou tellen. In ronde 1 verloren we Fabian. Zijn tong hing als een...

Feel Good

  24 augustus 2019 We gingen naar de fillem Blinded by the Light die omschreven werd als een Feel Good Movie. Als ik ergens een grondige hekel aan heb, dan is het aan Feel Good Movies. Er bleek goddank slechts een klein beetje Feel Good in de Movie. Alle...

Little Steven (na een teringdag)

  20 augustus 2019 Het niet-meegaan was onbespreekbaar bij mijn gezinsgenoten. Ik probeerde het voorzichtig voor te stellen toen ik thuiskwam. Anita stond te strijken, Estelle kookte. Vietnamees. Ook dat nog. Schoorvoetend beaamde ik dat het eten lekker was en...

  19 augustus 2019 (gesprek tussen spelersmakelaar en technisch directeur van Feyenoord) ‘Ik heb nu toch een speler gevonden. Ié.’‘Hè?’‘lé. Zo heet ie. lé.’‘Lé?’‘Nee, lé. Niet Lé. Maar lé.’‘lé?’‘Inderdaad. lé.’‘Is het lé of i-jee?’‘Nee het zijn niet zijn...

10 Dingen Voor Steven Berghuis Om Te Doen Als Hij Zich Verveelt

  16 augustus 2019 1. Bezoek je oma2. Leer Jan-Arie uitverdedigen3. Lees een boek4. Draai muziek van Bruce Springsteen5. Bekijk je loonstrookje6. Werk zoals het een Feyenoorder betaamt7. Beledig ons niet8. Vergoed de kaartjes van de 140 meegereisde supporters9....

Swamps

  14 augustus 2019 Ik had het huis van John Lee Hooker bezocht. Iemand speelde gitaar en zong er kreunerig bij. De zon ging met het geluid van een huilende mondharmonica onder. Twee hanen en een kip liepen nerveus onder een hangmat door waarin iemand in slaap was...

Oma

  12 augustus 2019 Vandaag (maandag 12 augustus 2019) was het precies twee jaar geleden dat de legendarische gitarist Nils Lofgren reageerde op een tweet van me. Ik vroeg hem of hij enig idee had hoeveel zijn lied I’ll Arise voor mij en mijn familie betekende....

Manuscript

  5 augustus 2019 ‘Jouw manier van typen lijkt op pianospelen pap’, zei Estelle aan het begin van de vakantie waarin ik voornamelijk fietste, at en dronk. In die volgorde. Tussen de bedrijven door werkte ik met mijn pianovingers aan het manuscript van mijn eerste...

Onthoofd

  9 augustus 2019 ‘Mar. Ik moet je wat zeggen. Ik heb Maria onthoofd. Niet schrikken als je straks thuiskomt.’ Het gebeurde tijdens het lappen van de ramen. Volgens mij. Maakt verder ook niet uit. Feit is dat onze Maria geen hoofd meer heeft. Het deed meteen...

Als De Dag Van Morgen

  2 augustus 2019 Ik beklom de Mont Ventoux met dochter Fabienne. Er was voor haar meer te winnen dan alleen het bedwingen van een berg op een racefiets. Op de Mont Ventoux worden herinneringen en beloftes gemaakt. We nemen er afscheid van gisteren en verwelkomen...

De Zoon van mijn Vriend

  1 augustus 2019 Mijn vriend kwam op bezoek. Met zijn vriendin of vrouw. En hun zoontje van vijf. De zoon van mijn vriend en ik zijn fan van elkaar. ‘We maken jouw gezicht van lekkers’, zei de zoon van mijn vriend. Mijn ogen en mond waren gemaakt van...

Wielervrouwen

  30 juli 2019 Mijn hele wielerleven dat dik vier decennia beslaat weet ik mij omgeven met wielervrouwen. Dat begon met mijn moeder. Zij verzorgde mij nadat ik op Camping ‘t Hoekske in de zomer van 1978 een bocht te snel te kort had genomen. Ter hoogte van de...

Schilderij

  29 juli 2019 Zonder dat ze het wist was mijn vrouw een schilderij. Ze lag op een bankje en genoot van de zon die als een wisser strepen schaduw over de grove stenen muur trok. Ze droeg het gele jurkje dat ze die ochtend op een marktje had gekocht. Net als in...

Kaarsje

  28 juli 2019 Ik stak vandaag in de kerk van l’Isle-sur-la-Sorgue een kaarsje aan voor mijn vader. Dat was voor het eerst sinds zijn overlijden, bijna twee maanden geleden. Het kaarsje was eigenlijk een theelichtje dat me één euro kostte. l’Isle-sur-la-Sorgue is...

Het Kerkje van Suzette

  26 juli 2019 We fietsten vandaag door de Vaucluse, Estelle en ik. De kronkelige D90 bracht ons van Malaucène naar Beaumes-de-Venise. Halverwege stopten we. Vanaf de Col de la Chaine hadden we een prachtig uitzicht op het verder gelegen gehucht Suzette. We...

Hij Leeft Nog!

  25 juli 2019 Het is vandaag precies zes jaar geleden dat mijn tweede vader Lex, de Godfather van ons Spookrijdersgilde, overleed. Ieder jaar herdenk ik hem, bij voorkeur op de fiets. Niet dat ie zelf iets met wielrennen had. Uitslovers waar hij wel respect voor...

Tourobservatie

  25 juli 2019 Pal tegenover me staat een norse Fransoos geduldig te wachten op wat komen gaat. Ter bescherming tegen de zon draagt hij een geel Tour de France hoedje uit de tijd van Anquetil. Opveren doet hij al niet meer sinds 1985 toen Hinault als laatste...

De Bidon van Jesus

  24 juli 2019 Ik stond langs de D975, de provinciale weg die van Orange naar Vaison-la-Romaine leidt. Het was boven de 38 graden. De Tourfans zwaaiden naar de vijf helikopters die als roofvogels boven onze rood aangelopen hoofden zweefden. Stoere motards van de...

Voor Altijd Jong

  4 juli 2019 Er gaat geen moment van de dag voorbij dat je níet aan hem denkt, aan Ome Beer, die eigenlijk Raymond heette maar die, om huidskleurtechnische redenen, Beer werd genoemd. Ga maar na. Hij, de middelste broer van je moeder, liet je eind jaren ’70...

Stoelenwals

  3 juli 2019 ‘Die stoel moet weg. Hij geeft af.’ Het klopt. Mijn favoriete bureaustoel die 75 euro had gekost en die destijds in de folder van Karwei werd omschreven als een ‘luxe managerstoel’, walst inderdaad op haar laatste wieltjes. En ze verliest blad. Voor...

Fietsles

  30 juni 2019 Ze hadden amper op een racefietszadel gezeten, die meiden van mij. Ze kenden de koers voornamelijk van TV. Verplicht de Tour kijken. En Parijs-Roubaix. Met papa. En dan nooit mogen praten. Respect voor de koers. ‘Wat bijzonder. Hier rijdt Chantal....

Geen Kunst Aan

  28 juni 2019 Rotterdam is een stad die een bovenmatige hang heeft naar het zaaien van verwarring. Opzichtige lelijkheid blijkt kunst, abstractie blijkt functioneel. Niets is wat het lijkt, alles lijkt wat het is. Een vloek wordt poëzie zodra je hem opschrijft...

Eenzame Schoen

  24 juni 2019 Ik liep op de Coolsingel en zag een eenzame schoen liggen. Het deed me denken aan mijn staptijd 30 jaar geleden. Raymond haalde ons op. In de kamer van mijn broer gingen we indrinken.Hij zorgde tevens voor de indrinkmuziek.Standaard volgorde: Layla...

Rechte Rug

  16 juni 2019 Het moet zijn glimlach zijn geweest. Die gulle glimlach die mijn vader deed glimlachen. Zoals de hond van Pavlov reageerde op een voorgehouden worst. ‘Je-re-my…Je-re-my…’ Mijn vader vond het fijn om zijn naam uit te spreken. De ene naam klinkt nu...

Boven

  9 juni 2019 Op 6 juni heb ik bij Alpe d’HuZes de Heilige Zes op Alpe d’Huez behaald. Zes keer aan de zijde van Lars die ik grote dank ben verschuldigd. Hij respecteerde mijn wens om de Heilige Zes voornamelijk in stilte te voltooien en om klim per klim te...

Bel Anita!

  3 mei 2019 Ik was vanuit Limburg onderweg naar huis.Het vasthouden van een mobiele telefoon in de auto kost je tegenwoordig 240 euro, had ik ergens gelezen. Dus probeerde ik voor het eerst in mijn leven de spraakfunctie van mijn auto. ‘BESTEMMING!’, riep ik...

Feestneus

  8 mei 2019 Al maandenlang ligt ie daar. Op de vloer van onze kelder. Een feestneus met brilletje. Hij is gevallen uit een plastic tasje met feestartikelen, stammend uit de tijd “when the children were babies and played on the beach” zoals de Grote Bob het ooit...

Brandnetelreet

  29 april 2019 Vanwege het slechte weer op Koningsdag was ik gedwongen binnen te trainen. Op de Tacx. Ik had vier bloktrainingen voorzien. Tijdens de derde training kon ik de schurende pijn aan mijn brandende reet niet langer verduren. ‘ANIET?!’, riep ik naar de...

Lactaat

  25 april 2019 Twee duimen. Op zoek. Naar die melkzure bobbel in je dijspier waarin het trainingsgif zich heeft genesteld. Als een teek. Lactaat wordt die troep genoemd. Je schijnt het zelf aan te maken. Ongevraagd. Ongewild ook. Lactaat is zo taai als kauwgom...

Zoon van God

  21 april 2019 (Zaterdag 2 april 2016, Cauberg) Spookrijder: ‘Jouw Zoon zal over welgeteld 1.480 dagen de Amstel Gold Race winnen.’ Adrie: ‘Pardon?’ Spookrijder: ‘Jouw Zoon. Dat ie over ruim 211 weken de Amstel zal winnen.’ Adrie: ‘Hoe…?’ Spookrijder: ‘Hij gaat...

Ontmand

  18 april 2019 Ze hebben de bomen gekapt op onze parkeerplaats. Geen idee waarom. Misschien dreigde het te groen te worden in onze wijk. Toen ik de getopte bomen zo troosteloos zag staan, voelde ik onmiddellijk aan mijn mannelijkheid. Ik dacht aan vroeger, toen...

De Tranen van Quasi Modo

  16 april 2019 Op het moment dat Onze Vrouw in Parijs in vuur en vlam stond maakte het bestuur van Rotterdam Fund Racers bekend dat €9.235,00 was opgehaald voor het Daniël den Hoed Familiehuis, €9.235,00 voor Maak Kanker Kansloos en €9.235,00 voor Alpe...

Marathon

  8 april 2019 De Marathon app haperde. Hadden we hem gemist of moest mijn vriend nog langskomen? Andere vrienden en bekenden waren al gepasseerd. Ze persten er een dankbare glimlach uit toen wij hun namen scandeerden. ‘Klein pleuris end nog!’, riepen we. Duimpie...

MIJN JEZUS (mijn 10 puntenlijssie om Jezus lief te hebben)

  2 april 2019 1. Mijn Jezus heeft mensen lief.2. Mijn Jezus wil dat Feyenoord iets vaker wint.3. Mijn Jezus wil dat Bruce Springsteen weer gaat touren.4. Mijn Jezus zorgt ervoor dat de Albert Heijn de vleeswaren in normale verpakking doet (voorbeeld Franse...

Lek

  30 maart 2019 Vandaag moest het voorwiel van mijn racefiets eruit om vervoerd te worden. Ik had hulp nodig van een fietsvriend, want ik had geen idee. ‘Hoe doe jij dat dan als je lek rijdt?’ ‘Of ik bel Aniet. Of jullie helpen me. Ik heb de beste fietsvrienden....

De Middenmens

  27 maart 2019 Een filmpje kwam voorbij op het internet. Van een basketbalwedstrijd. Ergens in Amerika. Een jongen met het rugnummer 50 hielp een gehandicapte jongen met het scoren van een doelpunt. De gehandicapte jongen met het rugnummer 0 liep daarna juichend...

De Mens

  19 maart 2019 De mens verwijtDe mens onderbreektDe mens beledigtDe mens troostDe mens vindtDe mens stinktDe mens wijstDe mens eetDe mens zwijgtDe mens vloektDe mens hypoDe mens crietDe mens blijDe mens verdrietDe mens gebektDe mens bedektDe mens deugtDe mens...

Guillem

  16 maart 2019 Mijn fiets heet Guillem en is daarmee een impliciet eerbetoon aan mijn vader die Wim heet. Mijn fiets is gehavend. Hij mist al weken zijn voorwiel. Zoals een bokser een voortand uit zijn gebit mist. Bij mijn vader werd deze week een kies...

Neveneffect

  12 maart 2019 Afgelopen vrijdag trad zijn band op. Wij gingen kijken. 'Door Ome Beer, je broer en door jou ben ik gitaar gaan spelen. Bedankt dat je er bent man.' Hij omhelsde me en at daarna een bord nasi. Voordat hij achter de coulissen verdween om zich om te...

Verwondering

  11 maart 2019 We reden die zaterdag voor de laatste keer naar haar nieuwe appartement dat ze met Jeremy ging betrekken. Fabienne zag spierwit. Het hooi dreigde het te winnen van de vork. Door de speakers klonk There Goes My Everything van Tammy Wynette. We...

Spaatjerood

  9 maart 2019 Ik was gisteravond sinds lange tijd weer eens in een rockcafé. Terwijl de band speelde deed ik een bestelling. ‘EEN SPAATJEROOD GRAAG!’ ‘WAT?’ ‘EEN SPAATJEROOD! GRAAG!’ ‘VOLGENS MIJ HEBBEN WE DAT NIET. ALLEEN NORMAAL WATER!’ ‘NORMAAL WATER IS OOK...

Townes

  8 maart 2019 Soms zoekt het verdriet mij op. Ongevraagd.Soms zoek ik het verdriet zelf op. Onbewust.Eenmaal beneden draai ik zijn muziek. Een geruststellende gedachte dat je droefenis een stem heeft. Ik zag hem ooit optreden in Rotown. Toen hij If I Needed You...

Verslaafd

  6 maart 2019 Urenlang kan ik kijken naar haar slapende gezicht. Dan weet ik dat de vrede nabij is. In het vertrouwde herken ik steeds weer wat nieuws, zoals een goed kunstwerk je kan blijven verrassen. In de ochtend zet ze koffie voor me en vult ze het huis met het...

Lentestorm

  4 maart 2019 Ze werd 6.817 dagen geleden geboren met gitzwart haar. Als van Ron Wood. Twee felle ogen keken brutaal de wereld in: wie ben je dan? Ik mocht haar vader zijn. Uit angst voor een vlucht naar voren liep ze als peuter aan een tuigje. Zoals je een...