27 februari 2019 De vader van mijn vriend is overleden. De uitvaart was vandaag. Op de Maeterlinckweg, het eindstation van tout Rotterdam-Zuid. Buiten wachtten mensen met zonnebrillen. Handen werden geschud. Toen we naar binnen liepen huilde een klarinet ons toe. Ik...
25 februari 2019 We spraken af. De zon scheen. Er stond amper wind. We deden niemand kwaad. We dronken koffie. En verse munt thee. Met een koekje. In Rockanje. Een auto reed van een erf. Zag vijf wielrenners over het hoofd. Een ontwijkmanoeuvre baatte niet, maar...
21 februari 2019 Ik deed voor het eerst in mijn leven alleen boodschappen. Mijn dochter had trek in vla, vanille vla. Zelden of nooit begeef ik me alleen in de openbare ruimte. Ik wend penisnijd, pleinvrees, tandrot, scheurbuik en broekruis voor. Maar in werkelijkheid...
17 februari 2019 Vandaag fietste ik voor het eerst dit seizoen buiten. Ik stond in mijn nakie voor mijn wielerkledingkast. Met de rust van een dominee legde ik mijn helm, petje, bril, hartslagband, sokken, schoenen, overschoenen, handschoenen op de massagetafel van...
14 februari 2019 Ik trainde op de Tacx. Ik trapte en trapte in mijn eigen val. Zonder rem, zonder een weg terug. Ik moest door, al bleef de Tacx staan. Ik zweefde. Althans, dat beweerde Patrick Bertrand in mijn oortjes. Allez hop. Gebrek aan fietstalent gecompenseerd...
11 februari 2019 Gisteren werd Ireen Wüst op verwoestende wijze wereldkampioen. Ze noemde het “de meest speciale race uit haar leven”. De zege was een eerbetoon aan haar onlangs aan kanker overleden vriendin Paulien van Deutekom. Na afloop reed zij met een betraand...
